Ölüm, geride kalan için bir anda proje yöneticiliğine dönüşüyor. LumenUs kurucusu Sara Tashakorinia bunu böyle tanımlıyor ve geçen yıl kurduğu grief care platformuyla tam da bu yükü hedef alıyor. Platform; vergi formlarını bulmak, sigorta taleplerini açmak, banka hesaplarını kapatmak gibi ailelerin en zor anda uğraşmak zorunda kaldığı idari işleri yapay zekayla otomatikleştiriyor.
Fikir güçlü çünkü gerçek bir acı noktasına dokunuyor. Tashakorinia yıllarca gönüllü olarak başkalarına bu süreci anlatmış, ardından yasın insani kısmına değil ama en bürokratik kısmına AI'ın çözüm olabileceğini görmüş. Sektör verileri de bu alanda otomasyonun hizmet planlama süresini saatlerden dakikalara indirdiğini gösteriyor. Yani teknik tarafta değer net.
Asıl mesele iş modelinin dayanıklılığı. Bir kullanıcı hayatında bir ya da iki kez ihtiyaç duyacağı bir ürüne nasıl ödeme yapacak, LumenUs bunu doğrudan aileye mi yoksa cenaze evlerine, sigorta şirketlerine, bankalara B2B2C olarak mı satacak. Tek seferlik kullanım, SaaS mantığındaki tekrar eden gelir tezini doğrudan zorluyor. Burada kritik nokta dağıtım: ürün ancak partner kanalları üzerinden ölçeklenirse savunulabilir bir konum kurabilir, aksi halde pahalı bir müşteri edinme oyununa sıkışır.
LumenUs'un gerçek testi teknoloji değil, bu hassas pazarda güveni ölçeklenebilir bir dağıtım modeline çevirip çeviremeyeceği olacak. Çözdüğü sorun gerçek, ama tekrar etmeyen bir ihtiyacı sürdürülebilir gelire dönüştürmek sanıldığından çok daha zor.